Doorgaan naar hoofdcontent

Vlees noch vis

Geloften van zelfonthouding omvatten het zich onthouden van geweld, leugen en bedrog, diefstal, onkuisheid, hebzucht. (Patanjali 2-30)

“Vanaf vandaag eet ik geen vlees meer”, vertelde ik mijn moeder op mijn twaalfde. Onderweg naar school was ik langs de slager gelopen. De deur van de slachterij stond open en ik had vol afschuw het vlees aan grote haken aan het plafond zien hangen. Het bloed liep er uit en stroomde naar het dichtstbijzijnde putje. Mijn moeder nam mijn besluit niet zo serieus en stopte nog steeds blikjes Smac in de macaroni. De brokjes peuterde ik er vervolgens demonstratief met mijn vork een voor een uit en legde ze aan de rand van mijn bord. Het was het begin van mijn vegetarische periode.

Wat gebeurt er eigenlijk als je vlees eet? In haar boek Alle leven is Yoga gaf De Moeder mij daar onlangs antwoord op: “In meerdere of mindere mate slik je samen met het vlees  iets van het bewustzijn van het dier in dat je eet.” Dat is niet zo erg als het lijkt. Onze verre voorouders hadden rauw vlees nodig, waar ze kracht uit konden halen. Langzamerhand werd het vlees op andere manieren bereid en kwam er bij sommige mensen de behoefte om over te schakelen op voedsel dat minder dierlijk is. Maar dat hangt volledig af van je eigen bewustzijnstoestand. En niet omdat het wordt voorgeschreven.

De voorschriften voor een Yoga leven (zoals die zijn opgeschreven door Patanjali in de Yoga Sutra’s) bestaan uit Yama’s en Niyama’s (morele principes en idealen). Het eten van vlees wordt hier niet expliciet in genoemd. Wel het belang van geweldloosheid en zuiverheid.  Toen ik 10 jaar later toch weer af en toe een stukje vlees at, was dat het waar ik onbewust (ik was toen nog niet met Yoga bezig), op lette. “Het beest moet in ieder geval een goed leven hebben gehad en ik vind het belangrijk dat het puur vlees is, zonder toevoegingen.” Daarbij vond ik het ook belangrijk dat als ik dan een stukje vlees of vis had, ik er ook echt van genoot en het niet naar binnen propte.

“Als je intensief Yoga gaat beoefenen, zal de behoefte aan vlees of vis waarschijnlijk afnemen”, werd mij verteld toen ik startte met de Yoga docentenopleiding. Dat leek me niet zo moeilijk, maar ik was wel benieuwd naar het waarom. Ook hierop gaf De Moeder in haar boek antwoord: “Er zijn soorten voeding die het lichaam helpen om fijnstoffelijker te worden en andere waardoor het in een staat van dierlijkheid blijft verkeren. Het is echter pas op dat punt dat voeding belangrijk wordt, niet eerder, en voor je zover bent zijn er heel wat andere dingen te doen. Het is beslist beter je mentale en je vitale te zuiveren voordat je erover denkt je lichaam te zuiveren. Anders zal je lichaam er alleen maar zwak door worden.”


En dat was precies wat ik regelmatig om me heen zag. Mensen die uit evenwicht raakten omdat ze geen vlees of vis meer aten, terwijl hun lichaam dat nog wel nodig had. Of mensen die steeds magerder werden, omdat ze hadden gelezen dat je toestand van ontvankelijkheid wordt vergroot door te vasten. “Als je eet, vul je je maag voor twee derde en een derde hou je vrij voor de god Shiva”. Maar beschikt je fysieke lichaam over weinig reserves en wordt het verzwakt door te weinig eten, dan raak je uit evenwicht. Zeker als je nog niet in staat bent om over te schakelen op voeding van subtiele energie. Het “Leven van de liefde”, zoals dat wel eens mooi wordt omschreven.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Leven of geleefd worden?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken, los te maken, van hun objecten. (Patanjali, 2:54) "Ping". Er komt weer een berichtje binnen op mijn mobiele telefoon. Ik heb de neiging om te stoppen waar ik mee bezig ben en even te kijken wat het is. Misschien is het belangrijk, misschien moet ik er op reageren? En dan herinner ik me mijn dochter Rosalie. Ze had een mobiele telefoon gekregen van Sinterklaas, was direct toegevoegd aan de groepsapp van school en kreeg in een uur tijd wel 20 appjes. Die echt nergens over gingen: wat doe je, eeeeel, coool man. De volgende dag besloot ze uit de groepsapp te stappen. "Daar doe ik dus niet aan mee, mam. Ik ben de baas, niet mijn telefoon." En zo leerde ik door yoga over meer dingen de baas te worden. Mijn zintuigen bijvoorbeeld. Je loopt op straat langs een bakker en ruikt heerlijke croissantjes. Eigenlijk heb je helemaal geen trek, maar z

Wat heeft vilten nu met Yoga te maken?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken , los te maken van hun objecten . (YS 2.54) “Waar zijn de yogamatjes?” Verbaasd keek hij om zich heen. Iedere zaterdagavond komt hij samen met nog een aantal andere jongens bij mij, om het alledaagse te ontstijgen. Door yoga te beoefenen, naar binnen te keren en op zoek te gaan naar (eigen) wijsheid. Maar dit keer was de ruimte leeg en nodigde ik ze uit om lekker aan de grote tafel te komen zitten. Ik had namelijk zin om te vilten. Stilte als een natuurlijke deken Na de uitleg over de vilttechniek, en een Youtube-filmpje over hoe de merino-wol geschikt wordt gemaakt om te vilten, gingen ze enthousiast aan de slag. “Is het goed zo?”, hoorde ik regelmatig, waarna ik ze liet zien hoe je het vilt zelf kan testen, door het even in het warme water te houden. Blijft het aan 1 stuk, dan kun je verder. Zoniet, dan vereist het nog wat meer gedu

Win een yogavakantie naar Bali

Samadhi is dat wat vergezeld gaat van beredenering, bespiegeling, zaligheid en het besef van louter zijn. (Patanjali 1-17) “Maak kans op een yogavakantie naar Bali”, lees ik op de verpakking van het pak Optimel dat voor me staat op het campingtafeltje. “Een vakantie voor 2 ter waarde van 5000 euro.” De tekst wordt vergezeld van een sfeervolle foto van een slanke dame die bij ondergaande zon in de sukhasana zit met haar handen boven haar hoofd. “Mag ik nog wat drinken, mam?”, gromt onze puberzoon aan de andere kant van de tafel. Hij is met het verkeerde been uit bed gestapt. Ondertussen grist zijn zus het pak voor hem weg en drinkt het met vier teugen leeg. “Adem in, adem uit”, zeg ik tegen mezelf. Al beseffende dat onze vakantie met zijn vijven in een kleine tent met veel Hollandse regen en kou misschien wel veel meer te maken heeft met yoga, dan de trip naar Bali. “Hoe komt het dat mijn voeten nauwelijks een afdruk maken in het zand?”, had dochter gevraagd, toen we die avond