Doorgaan naar hoofdcontent

Je bent niet verkouden, je hebt het

De oorzaak van dat wat vermeden moeten worden is de vereniging van de Ziener met het Geziene. (Patanjali 2.17)

“Als je je een keer niet zo lekker voelt, kom dan vooral naar de yogales”, vertel ik de leerlingen regelmatig. “Waarom? Dan pas ga je echt voelen wat yoga voor je kan betekenen. Want voor vele kwaaltjes is er een oefening. “ Maar het heeft niet alleen zijn uitwerking op het fysieke lichaam, ook je energie en je gedachten doen mee. De ziener kan ontkoppeld worden van het geziene, zoals Patanajali het omschrijft in zijn Yoga Sutra’s. Of in dit geval: de voeler van het gevoelde. Met dit in mijn achterhoofd zat ik aan de ontbijttafel. Mijn hoofd steunde in mijn handen, het bonkte als een gek. Ik had al een paar dagen slecht geslapen, mijn keel voelde als schuurpapier en het snot zat overal. En ik stelde Erwin een vraag die ik nog nooit eerder had gesteld: “Ik denk niet dat ik vanavond yogales kan geven. Zou jij het willen overnemen?” Ik was namelijk zielig.

“Ja, je hebt de afgelopen maanden ook veel gegeven. Aan anderen. Veel energie. Je hebt veel voor andere mensen gedaan. Ook jij moet je zelf kunnen opladen”, waren de troostende woorden van Erwin. Ik voelde aan dat het daar was mis gegaan: ik was mezelf vergeten. En had daarmee roofbouw gepleegd op mijn lichaam. Mijn lichaam dat vandaag een signaal af gaf en mij vertelde dat het even genoeg was. “Als je ergens een probleem ervaart, ga dan na met welk chakra, of welke chakra’s het te maken heeft. Met je hartcentrum, je vuurcentrum, je watercentrum? Als je het niet direct kunt plaatsen, dan kijk je naar je zintuigen, die verbonden zijn aan de chakra’s. Hoe is het met je geur, je smaak, je zicht, je tast, je gehoor, je gevoel.”, vertelde onze yogaleraar die week. De les bood direct verheldering bij mijn verkoudheid.

“Ik kan echt niet meer slapen”, verzuchtte ik midden in de nacht. En terwijl ik mijn bed uit kroop en besloot om dan maar de hond uit te gaan laten en de zon op te zien komen, besefte ik dat ik de afgelopen dagen toch wel heel vaak het woord “ik” in de mond had genomen. Het leek wel of de hele wereld om mij draaide. En dat gebeurt met veel mensen die zich niet zo lekker voelen. Op een gegeven moment gaat alle aandacht uit naar de kwaal. Het ahamkara (ego) maakt overuren. En dat leidt meestal niet tot een snellere genezing. Want zo weten we: energie volgt gedachten. En als al je gedachten gaan naar je kwaal, lijkt het wel of die in je beleving steeds groter wordt. “Overgave”, was wat er bij mij binnenkwam, terwijl ik in de vroege ochtend stond te genieten van de zonsopkomst. De zon had al zoveel kracht dat hij mij verwarmde en een prachtige oranje gloed over het landschap verspreidde.


“Pfffff, wat is het hier heet…” mopperde de eerste leerling die ’s avonds de yogaruimte binnenkwam. De zonwering was stuk en het voelde inderdaad alsof het al zo’n 30 graden was. Ook de anderen beklaagden zich over de warmte. “Dat wordt een mooie les in pratyahara en overgave”, legde ik ze uit. Er aan toevoegend dat bij Bikram Yoga de temperatuur altijd hoog is, daar komende mensen juist voor. Met zachte stem begon ik de les. Iedereen zat rustig op zijn of haar kussentje met gesloten ogen in de sukhasana. “Voel je lichaam, observeer wat er gebeurt in je lichaam, waar het warm is of koud, waar het pijn doet of juist prettig voelt…. Neem de tijd” Het werd helemaal stil, en na een paar minuten vervolgde ik: “En besef dat jij niet je lichaam bent, je hebt het slechts te leen. Concentreer je nu op het suizen van je oren.” Ditzelfde deden we met het observeren van onze emoties en onze gedachten. Na 10 minuten besefte ik dat deze les eigenlijk voor mij was: “Je bent niet verkouden, je hebt het!”

Reacties

Populaire posts van deze blog

Mag het licht uit?

Kayendriya Siddhir Asuddhi Kshayat Tapasah. Volmaaktheid van de zintuigelijke organen en het lichaam (komt) na het teniet doen van onzuiverheid door strenge onthouding ( YS 2.43) “Mmmm… dat ziet er niet best uit. Ik roep even mijn collega erbij”, zei de arts terwijl hij met een lichtje in mijn oog scheen. “Het lijkt wel of het licht uit je oog is verdwenen”, was de conclusie van mijn man die avond ervoor, terwijl ik uitgeblust op de bank zat. En ja, zo voelde het ook. Geen energie meer, de tank was leeg. Het was niet voor niets dat een paar weken ervoor ik op diezelfde bank al verzuchtte: “Ik wou dat het alvast Kerst was, even helemaal niets. In een kaarsvlam staren, wat lezen, samen zijn, spelletjes doen,   de natuur in.” En ik dacht terug aan de “kerstbubbel” van vorig jaar. Het zou wat mij betreft nu wel langer dan een week mogen duren. Er bleek nog maar zo’n 15% zicht in mijn oog te zijn. En het was nog wel mijn goede oog, het andere oog was al eerder gaan haperen. Toen ik oo...

Mooi he!

  Die aantrekkelijkheid, die samengaat met vreugde is Raga. Die afkeer, die met pijn samengaat, is Dvesha (YS 2.7 en 2.8)   “Can you make a picture please?” Voor ons stond een Amerikaanse toerist. Ze belemmerde het beeld van het schilderij “De amandelbloesem” van Van Gogh. Ze had snel een blik geworpen op het schilderij en maakte vervolgens met haar mobiel er een foto van, evenals van het naambordje dat er naast hing. Vervolgens had ze zich omgedraaid en probeerde ze een selfie te maken. Maar dat lukte   niet, waarop ze besloot onze hulp in te roepen. “Nee”, mompelde mijn zoon wat nors. Ik voelde me wat ongemakkelijk, maar pas later begreep ik zijn reactie. In de metro terug naar huis kwamen we tot het inzicht dat het steeds meer gaat om ons “selfie” en niet in dit geval om het schilderij van Van Gogh. Toeristen rennen in een half uur door het museum en zijn daarna druk bezig met het verspreiden van hun foto’s online. “I have been there.” Het was dinsdagmiddag en ik...

Wat is dit?

"Door soberheid ontwikkel je een enorme kracht, de vrede in je zal steeds dieper worden en de kracht van Atman, het zelf of de ziel, zal zich steeds duidelijker aan je manifesteren." (Patanjali 2: 43) "Wat is dat?" Had mijn oud-collega gevraagd toen ik hem mijn plannen voor de yogaschool had toegestuurd. Hij doelde op het logo waarop zijn aandacht was blijven rusten. Dat is wat hem had geïntrigeerd, niet alle woorden die ik had besteed. Een beeld is sober en zegt meer dan 100 woorden en dit beeld was ook voor mij heel speciaal. Ik had het gekregen in een visioen. En dat was ruim tien jaar geleden. Ik werkte nog in het bedrijfsleven als projectleider. En worstelde regelmatig met de weerstand bij de veranderingen die ik voorstelde. Ik werd er voor ingehuurd om hier adviezen over te geven, maar de mensen zagen vaak beren op de weg en niet het hogere plan waaraan gewerkt werd. Totdat ik het ging uittekenen op een flipboard. Dan werd het helder en kwam de organ...