Doorgaan naar hoofdcontent

Je bent niet verkouden, je hebt het

De oorzaak van dat wat vermeden moeten worden is de vereniging van de Ziener met het Geziene. (Patanjali 2.17)

“Als je je een keer niet zo lekker voelt, kom dan vooral naar de yogales”, vertel ik de leerlingen regelmatig. “Waarom? Dan pas ga je echt voelen wat yoga voor je kan betekenen. Want voor vele kwaaltjes is er een oefening. “ Maar het heeft niet alleen zijn uitwerking op het fysieke lichaam, ook je energie en je gedachten doen mee. De ziener kan ontkoppeld worden van het geziene, zoals Patanajali het omschrijft in zijn Yoga Sutra’s. Of in dit geval: de voeler van het gevoelde. Met dit in mijn achterhoofd zat ik aan de ontbijttafel. Mijn hoofd steunde in mijn handen, het bonkte als een gek. Ik had al een paar dagen slecht geslapen, mijn keel voelde als schuurpapier en het snot zat overal. En ik stelde Erwin een vraag die ik nog nooit eerder had gesteld: “Ik denk niet dat ik vanavond yogales kan geven. Zou jij het willen overnemen?” Ik was namelijk zielig.

“Ja, je hebt de afgelopen maanden ook veel gegeven. Aan anderen. Veel energie. Je hebt veel voor andere mensen gedaan. Ook jij moet je zelf kunnen opladen”, waren de troostende woorden van Erwin. Ik voelde aan dat het daar was mis gegaan: ik was mezelf vergeten. En had daarmee roofbouw gepleegd op mijn lichaam. Mijn lichaam dat vandaag een signaal af gaf en mij vertelde dat het even genoeg was. “Als je ergens een probleem ervaart, ga dan na met welk chakra, of welke chakra’s het te maken heeft. Met je hartcentrum, je vuurcentrum, je watercentrum? Als je het niet direct kunt plaatsen, dan kijk je naar je zintuigen, die verbonden zijn aan de chakra’s. Hoe is het met je geur, je smaak, je zicht, je tast, je gehoor, je gevoel.”, vertelde onze yogaleraar die week. De les bood direct verheldering bij mijn verkoudheid.

“Ik kan echt niet meer slapen”, verzuchtte ik midden in de nacht. En terwijl ik mijn bed uit kroop en besloot om dan maar de hond uit te gaan laten en de zon op te zien komen, besefte ik dat ik de afgelopen dagen toch wel heel vaak het woord “ik” in de mond had genomen. Het leek wel of de hele wereld om mij draaide. En dat gebeurt met veel mensen die zich niet zo lekker voelen. Op een gegeven moment gaat alle aandacht uit naar de kwaal. Het ahamkara (ego) maakt overuren. En dat leidt meestal niet tot een snellere genezing. Want zo weten we: energie volgt gedachten. En als al je gedachten gaan naar je kwaal, lijkt het wel of die in je beleving steeds groter wordt. “Overgave”, was wat er bij mij binnenkwam, terwijl ik in de vroege ochtend stond te genieten van de zonsopkomst. De zon had al zoveel kracht dat hij mij verwarmde en een prachtige oranje gloed over het landschap verspreidde.


“Pfffff, wat is het hier heet…” mopperde de eerste leerling die ’s avonds de yogaruimte binnenkwam. De zonwering was stuk en het voelde inderdaad alsof het al zo’n 30 graden was. Ook de anderen beklaagden zich over de warmte. “Dat wordt een mooie les in pratyahara en overgave”, legde ik ze uit. Er aan toevoegend dat bij Bikram Yoga de temperatuur altijd hoog is, daar komende mensen juist voor. Met zachte stem begon ik de les. Iedereen zat rustig op zijn of haar kussentje met gesloten ogen in de sukhasana. “Voel je lichaam, observeer wat er gebeurt in je lichaam, waar het warm is of koud, waar het pijn doet of juist prettig voelt…. Neem de tijd” Het werd helemaal stil, en na een paar minuten vervolgde ik: “En besef dat jij niet je lichaam bent, je hebt het slechts te leen. Concentreer je nu op het suizen van je oren.” Ditzelfde deden we met het observeren van onze emoties en onze gedachten. Na 10 minuten besefte ik dat deze les eigenlijk voor mij was: “Je bent niet verkouden, je hebt het!”

Reacties

Populaire posts van deze blog

De perfecte asana

De lichaamshouding moet vast en evenwichtig en gemakkelijk zijn (Patanjali 2:46). Door ontspannenheid van de inspanning en door meditatie op het "eindeloze" gaat men de lichaamshouding beheersen (Patanjali 2:47) De zweetdruppels stonden op zijn voorhoofd, een grimmig vertrokken gezicht. Hij deed een poging om de ustrasana te doen tijdens de yogales, een achteroverbuiging die hem niet gemakkelijk af ging. "Jezus", riep hij uit en de stilte was verbroken. Er werd wat gegiecheld en er was een andere jongen die met een afkeurende stem zich nog eens afvroeg: wat zeg jij nou? Ik liet het even gebeuren en kwam toen tot het besef dat deze jongeman in de yogales het had begrepen. Onbewust weliswaar. "Ik hoorde zojuist in mijn linkeroor iemand om hulp vragen aan Jezus", begon ik mijn uitleg. "En dat is nu precies wat je leert van de oefeningen in de yoga die je lastig vindt. Je kunt het op wilskracht proberen, maar als je je over geeft, ontspant en het...

Begin niet aan Yoga. Stop er ook niet mee.

Het doel van de vereniging van Purusha en Prakrti is dat Purusha het besef zal verkrijgen omtrent zijn ware aard en ook de ontplooiing van de krachten, inherent in hem en Prakrti. (Patanjali, 2-23) “Hallo, goedenavond, is hier de yogaschool?” Voor me staat een vriendelijke man in trainingspak. Zijn fiets staat geparkeerd voor het huis en het lampje brandt nog. Verbaasd kijk  ik hem aan. “Ja, eh nee”, stamel ik en ik nodig hem uit om even binnen te komen. Op de bank vertelt hij zijn verhaal. Over zijn zoektocht in het leven en zijn behoefte om weer yoga op te pakken. We schenken hem een kopje Yogi thee in en Erwin neemt de tijd om hem het een en ander uit te leggen over Raja Yoga. Geinteresseerd luistert hij toe. “Wanneer kan ik beginnen?”, vraagt hij na afloop. “Laat het eerst maar rustig bezinken, lees de website goed door. En als je volgende week de klik nog voelt, ben je van harte welkom.” Terwijl hij wegfietst, kijk ik hem na. Zal hij terugkomen? “Bel me effe terug…”...

Vliegend over het voetbalveld

Z elfbeteugeling, bindende voorschriften, lichaamshoudingen, energiebeheersing, terugtrekking, concentratie, contemplatie en extase zijn de acht onderdelen (van de zelf-discipline van yoga) (Patanjali 2-28) "Ik kom even bij jou staan, hoor. Mijn man schreeuwt altijd zo hard als het spannend wordt." Na vijf minuten hield ook zij het niet meer. Er werd bijna een doelpunt gemaakt, maar de keeper wist hem te stoppen. "Aaaaaaaaaaahhhhhh", schreeuwde ze, hevig geëmotioneerd. Ik keek met een grijns op zij en ze begreep mijn blik direct: "Ja, weet je, maar ik ga niet naar de scheidsrechter schreeuwen als hij iets verkeerd doet", verontschuldigde ze zich. "Dat vind ik zo respectloos,, die man doet ook zijn werk." We keken rustig verder naar de wedstrijd van onze zonen. Totdat de scheidsrechter toch echt iets verkeerd had gezien. "SCHEIDS.... Heb je je ogen in je achterzak zitten, of zo????" Ik besefte dat voetbal best veel met yoga te maken...