Doorgaan naar hoofdcontent

Je bent niet verkouden, je hebt het

De oorzaak van dat wat vermeden moeten worden is de vereniging van de Ziener met het Geziene. (Patanjali 2.17)

“Als je je een keer niet zo lekker voelt, kom dan vooral naar de yogales”, vertel ik de leerlingen regelmatig. “Waarom? Dan pas ga je echt voelen wat yoga voor je kan betekenen. Want voor vele kwaaltjes is er een oefening. “ Maar het heeft niet alleen zijn uitwerking op het fysieke lichaam, ook je energie en je gedachten doen mee. De ziener kan ontkoppeld worden van het geziene, zoals Patanajali het omschrijft in zijn Yoga Sutra’s. Of in dit geval: de voeler van het gevoelde. Met dit in mijn achterhoofd zat ik aan de ontbijttafel. Mijn hoofd steunde in mijn handen, het bonkte als een gek. Ik had al een paar dagen slecht geslapen, mijn keel voelde als schuurpapier en het snot zat overal. En ik stelde Erwin een vraag die ik nog nooit eerder had gesteld: “Ik denk niet dat ik vanavond yogales kan geven. Zou jij het willen overnemen?” Ik was namelijk zielig.

“Ja, je hebt de afgelopen maanden ook veel gegeven. Aan anderen. Veel energie. Je hebt veel voor andere mensen gedaan. Ook jij moet je zelf kunnen opladen”, waren de troostende woorden van Erwin. Ik voelde aan dat het daar was mis gegaan: ik was mezelf vergeten. En had daarmee roofbouw gepleegd op mijn lichaam. Mijn lichaam dat vandaag een signaal af gaf en mij vertelde dat het even genoeg was. “Als je ergens een probleem ervaart, ga dan na met welk chakra, of welke chakra’s het te maken heeft. Met je hartcentrum, je vuurcentrum, je watercentrum? Als je het niet direct kunt plaatsen, dan kijk je naar je zintuigen, die verbonden zijn aan de chakra’s. Hoe is het met je geur, je smaak, je zicht, je tast, je gehoor, je gevoel.”, vertelde onze yogaleraar die week. De les bood direct verheldering bij mijn verkoudheid.

“Ik kan echt niet meer slapen”, verzuchtte ik midden in de nacht. En terwijl ik mijn bed uit kroop en besloot om dan maar de hond uit te gaan laten en de zon op te zien komen, besefte ik dat ik de afgelopen dagen toch wel heel vaak het woord “ik” in de mond had genomen. Het leek wel of de hele wereld om mij draaide. En dat gebeurt met veel mensen die zich niet zo lekker voelen. Op een gegeven moment gaat alle aandacht uit naar de kwaal. Het ahamkara (ego) maakt overuren. En dat leidt meestal niet tot een snellere genezing. Want zo weten we: energie volgt gedachten. En als al je gedachten gaan naar je kwaal, lijkt het wel of die in je beleving steeds groter wordt. “Overgave”, was wat er bij mij binnenkwam, terwijl ik in de vroege ochtend stond te genieten van de zonsopkomst. De zon had al zoveel kracht dat hij mij verwarmde en een prachtige oranje gloed over het landschap verspreidde.


“Pfffff, wat is het hier heet…” mopperde de eerste leerling die ’s avonds de yogaruimte binnenkwam. De zonwering was stuk en het voelde inderdaad alsof het al zo’n 30 graden was. Ook de anderen beklaagden zich over de warmte. “Dat wordt een mooie les in pratyahara en overgave”, legde ik ze uit. Er aan toevoegend dat bij Bikram Yoga de temperatuur altijd hoog is, daar komende mensen juist voor. Met zachte stem begon ik de les. Iedereen zat rustig op zijn of haar kussentje met gesloten ogen in de sukhasana. “Voel je lichaam, observeer wat er gebeurt in je lichaam, waar het warm is of koud, waar het pijn doet of juist prettig voelt…. Neem de tijd” Het werd helemaal stil, en na een paar minuten vervolgde ik: “En besef dat jij niet je lichaam bent, je hebt het slechts te leen. Concentreer je nu op het suizen van je oren.” Ditzelfde deden we met het observeren van onze emoties en onze gedachten. Na 10 minuten besefte ik dat deze les eigenlijk voor mij was: “Je bent niet verkouden, je hebt het!”

Reacties

Populaire posts van deze blog

Leven of geleefd worden?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken, los te maken, van hun objecten. (Patanjali, 2:54) "Ping". Er komt weer een berichtje binnen op mijn mobiele telefoon. Ik heb de neiging om te stoppen waar ik mee bezig ben en even te kijken wat het is. Misschien is het belangrijk, misschien moet ik er op reageren? En dan herinner ik me mijn dochter Rosalie. Ze had een mobiele telefoon gekregen van Sinterklaas, was direct toegevoegd aan de groepsapp van school en kreeg in een uur tijd wel 20 appjes. Die echt nergens over gingen: wat doe je, eeeeel, coool man. De volgende dag besloot ze uit de groepsapp te stappen. "Daar doe ik dus niet aan mee, mam. Ik ben de baas, niet mijn telefoon." En zo leerde ik door yoga over meer dingen de baas te worden. Mijn zintuigen bijvoorbeeld. Je loopt op straat langs een bakker en ruikt heerlijke croissantjes. Eigenlijk heb je helemaal geen trek, maar z

Wat heeft vilten nu met Yoga te maken?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken , los te maken van hun objecten . (YS 2.54) “Waar zijn de yogamatjes?” Verbaasd keek hij om zich heen. Iedere zaterdagavond komt hij samen met nog een aantal andere jongens bij mij, om het alledaagse te ontstijgen. Door yoga te beoefenen, naar binnen te keren en op zoek te gaan naar (eigen) wijsheid. Maar dit keer was de ruimte leeg en nodigde ik ze uit om lekker aan de grote tafel te komen zitten. Ik had namelijk zin om te vilten. Stilte als een natuurlijke deken Na de uitleg over de vilttechniek, en een Youtube-filmpje over hoe de merino-wol geschikt wordt gemaakt om te vilten, gingen ze enthousiast aan de slag. “Is het goed zo?”, hoorde ik regelmatig, waarna ik ze liet zien hoe je het vilt zelf kan testen, door het even in het warme water te houden. Blijft het aan 1 stuk, dan kun je verder. Zoniet, dan vereist het nog wat meer gedu

Win een yogavakantie naar Bali

Samadhi is dat wat vergezeld gaat van beredenering, bespiegeling, zaligheid en het besef van louter zijn. (Patanjali 1-17) “Maak kans op een yogavakantie naar Bali”, lees ik op de verpakking van het pak Optimel dat voor me staat op het campingtafeltje. “Een vakantie voor 2 ter waarde van 5000 euro.” De tekst wordt vergezeld van een sfeervolle foto van een slanke dame die bij ondergaande zon in de sukhasana zit met haar handen boven haar hoofd. “Mag ik nog wat drinken, mam?”, gromt onze puberzoon aan de andere kant van de tafel. Hij is met het verkeerde been uit bed gestapt. Ondertussen grist zijn zus het pak voor hem weg en drinkt het met vier teugen leeg. “Adem in, adem uit”, zeg ik tegen mezelf. Al beseffende dat onze vakantie met zijn vijven in een kleine tent met veel Hollandse regen en kou misschien wel veel meer te maken heeft met yoga, dan de trip naar Bali. “Hoe komt het dat mijn voeten nauwelijks een afdruk maken in het zand?”, had dochter gevraagd, toen we die avond