Doorgaan naar hoofdcontent

Anders nog iets?

Antahkarana is geformeerd uit de sattvische delen van de vijf tanmatras (subtiele elementen), afgeleid van de grove elementen ether, lucht, vuur, water en aarde. Het bestaat uit vier kenmerken: manas, buddhi, ahamkara en citta. (Wetenschap van de ziel, Swami Yogeshvarananda Sarasvati).

Elke woensdag ga ik naar de markt in het dorp om groenten, brood, vis, bloemen, kaas en verse noten te kopen. Als ik bij de notenkraam aan kom, staat alles al klaar. Het is er als het ware gezellig gemaakt. Er is nagedacht over de perfecte opstelling. Ik word herkend en begroet. Nieuwe kaasjes staan tentoongesteld, de verse eieren liggen op de toonbank. En elke week heeft de dame In de kraam een paar stukjes kaas om te proeven met een verhaal erbij.

Ze houdt van haar kaas en nootjes en weet vaak al precies wat haar klanten willen bestellen. Sommigen probeert ze te verleiden met iets nieuws. In de tussentijd is ze bezig de noten te branden en de gebrande noten in een zakje te doen. "Zakje nog even open laten tot thuis, anders worden de nootjes slap", is steevast haar advies. Ze doet alles tegelijk en is altijd vriendelijk. Ik herken bij haar een zekere mate van antahkarana. Ze is volledig in de flow en het lijkt haar allemaal makkelijk af te gaan. Het is een feest geworden om bij haar notenkraam langs te komen.

Afgelopen woensdag was ik er weer. Ze was er niet. Nee er was nu een man bij de notenkraam. En er stond een enorme rij. Vanuit de verte zag ik al de enorme puinhoop: de lege bakken van de noten lagen kriskras in de vitrine. Drie dames bestelden de lekkere notenmix: “Ja, die ik altijd heb, half zout en half zonder zout. “ Maar dit keer was de notenmix op. Er werd nog gewezen op het feit dat "zij" het altijd nog even maakte, maar daar reageerde hij niet op. "Heeft u ook biologische kaas?" Hij keek de dame vragend aan. “Biologische kaas?” En mopperde vervolgens: “Geen idee…”

Betalen met de pinpas bleek een grote uitdaging. Welke knopjes moesten er allemaal ingedrukt worden? Na enkele pogingen lukte het dan toch. Maar na 30 minuten stond ik er nog. Toen ik eindelijk aan de beurt was, heb ik alleen een stukje kaas besteld. “Die noten haal ik wel op zaterdag”, besloot ik ter plekke.  Het contrast kon haast niet groter. Deze meneer was er waarschijnlijk voor het eerst en heeft nog een lange weg te gaan. Er was nog niet zo veel liefde voor kaas waar te nemen. Voor de noten en het dienen van de klant al helemaal niet! Hij was nog met alles bezig, maar vooral was hij aan het worstelen met zichzelf.

Afgelopen week mocht ik yogales geven aan een aantal collega's. Ik had me zorgvuldig voorbereid. Net zoals de dame van de notenkraam dat dagelijks doet. Eerst had ik de ruimte bekeken waar de les zou plaatsvinden, toen had ik de matjes en kussentjes vergaard en de kaarsjes aangestoken. En vervolgens wachtte ik in diepe stilte totdat ze binnen kwamen. Nog wat onwennig namen ze plaats op de kussentjes. De les ging als vanzelf, het ontstond ter plekke. De tijd vloog om. En ik besefte dat antahkarana alleen te creƫeren is door langdurig en vol liefde en passie je aandacht te richten op een discipline. Of dat nu nootjes zijn of yoga.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Leven of geleefd worden?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken, los te maken, van hun objecten. (Patanjali, 2:54) "Ping". Er komt weer een berichtje binnen op mijn mobiele telefoon. Ik heb de neiging om te stoppen waar ik mee bezig ben en even te kijken wat het is. Misschien is het belangrijk, misschien moet ik er op reageren? En dan herinner ik me mijn dochter Rosalie. Ze had een mobiele telefoon gekregen van Sinterklaas, was direct toegevoegd aan de groepsapp van school en kreeg in een uur tijd wel 20 appjes. Die echt nergens over gingen: wat doe je, eeeeel, coool man. De volgende dag besloot ze uit de groepsapp te stappen. "Daar doe ik dus niet aan mee, mam. Ik ben de baas, niet mijn telefoon." En zo leerde ik door yoga over meer dingen de baas te worden. Mijn zintuigen bijvoorbeeld. Je loopt op straat langs een bakker en ruikt heerlijke croissantjes. Eigenlijk heb je helemaal geen trek, maar z

Wat heeft vilten nu met Yoga te maken?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken , los te maken van hun objecten . (YS 2.54) “Waar zijn de yogamatjes?” Verbaasd keek hij om zich heen. Iedere zaterdagavond komt hij samen met nog een aantal andere jongens bij mij, om het alledaagse te ontstijgen. Door yoga te beoefenen, naar binnen te keren en op zoek te gaan naar (eigen) wijsheid. Maar dit keer was de ruimte leeg en nodigde ik ze uit om lekker aan de grote tafel te komen zitten. Ik had namelijk zin om te vilten. Stilte als een natuurlijke deken Na de uitleg over de vilttechniek, en een Youtube-filmpje over hoe de merino-wol geschikt wordt gemaakt om te vilten, gingen ze enthousiast aan de slag. “Is het goed zo?”, hoorde ik regelmatig, waarna ik ze liet zien hoe je het vilt zelf kan testen, door het even in het warme water te houden. Blijft het aan 1 stuk, dan kun je verder. Zoniet, dan vereist het nog wat meer gedu

Wil je yogales geven?

Samadhi is dat wat vergezeld gaat van beredenering, bespiegeling, zaligheid en het besef van louter Zijn. (Patanjali 1-17) “Doen jullie echt twee uur per dag yoga in de tent?”, vroeg de buurjongen op de camping ongelovig. In het voorbijgaan had hij ons al eens op het hoofd zien staan en op het yogakussentje zien zitten. Het interesseerde hem, hij wilde er meer van weten. We zaten die avond gezellig bij elkaar na te genieten van de heerlijke maaltijd voor de tent. Een kopje thee in de hand en een deken over de benen. Want het werd al snel fris op deze camping op Texel. De buurman zorgde voor wat muziek en we bewonderden de zonsondergang, die een prachtige roze gloed had. “Zou je ons niet eens les kunnen geven? Ik zou dat heel graag willen”, vervolgde de buurjongen. En hij richtte zijn vraag nu op Erwin. “Wat we nu doen is ook yoga”, antwoordde Erwin. De jongen keek hem verbaasd aan. Een beleving van samadhi (een van de hogere stappen in Yoga), kun je ervaren wanneer je heerlij