Doorgaan naar hoofdcontent

Van de speedboot in de roeiboot

Abhinivesah is de krachtige begeerte om in te leven te blijven die zelfs de geleerden (of de wijzen) beheerst. (Patanjali 2-9)


"Als je te horen krijgt dat je niet lang meer te leven hebt, zoals ik, dan kom je tot een besef dat je eigenlijk je hele leven in een speedboot hebt gezeten. Hard varend met de blik op de horizon, op wat nog komen gaat en wat je nog allemaal zou willen. Hoofdzaken zijn bijzaak. Maar dan opeens wordt de speedboot een roeiboot. Je kijkt niet meer vooruit, ziet de golfjes die je boot achterlaat. Bijzaken worden hoofdzaak." In wellicht iets andere bewoordingen was RenĂ© Gude aan het woord in het televisieprogramma Kijkers in de ziel. En ik besefte dat wat hij beschreef de transformatie in de levenshouding van de yogabeoefenaar is. Die beseft dat je niet tot het einde hoeft te wachten om echt te gaan leven.

De dood is iets waar we het liever niet over willen hebben. De angst voor de dood is de grootste angst van de mens. Het is het grote onbekende, we weten niet wat daar is. Of daar nog iets is, of onze ziel echt onsterfelijk is. We zijn gehecht aan het leven, aan de vorm. En aan de mensen die we liefhebben en achter moeten laten. Of misschien zit er diep in ons onderbewuste nog een vage herinnering aan de gruwelijke wijze waarop we in een vorig leven zijn gestorven. En dan is daar waarschijnlijk nog de vraag die we van oudsher meedragen: kom ik - mijn leven overziend - in de hemel of in de hel terecht?

Ter voorbereiding op het kerstfeest ging ik op zoek naar een passend kerstverhaal. "Dat kerstverhaal is ieder jaar hetzelfde", mopperde mijn zoon jaren geleden. En hij had gelijk: de kerstgedachte zit in zoveel meer dan in de geboorte van Jezus Christus. Zo kwam ik vorig jaar op een verhaal van Godfried Bomans over een witte kerst. Alles was perfect, totdat er een vreemdeling voor de deur stond en werd weggestuurd. "We laten ons lekkere etentje toch niet verpesten door zo'n zwerver?" Vroeg de hoofdpersoon zich af. Dit jaar ging het verhaal over een kerstmaal in de hemel en in de hel. Het eten was hetzelfde: heerlijk. Het vervelende was dat de aanwezigen geen armen en handen hadden, maar lange vorken. In de hel ontstond er boosheid, haat en nijd. In de hemel een heerlijk samenzijn: ze gingen elkaar voeren!

"Vandaag kunnen we op zoek gaan naar het tijdstip van ons overlijden", was het voorstel in de yogales. Door een samyama te verrichten op je karma, of dat van een ander kun je een beeld krijgen hoe het leven hier op aarde zal verlopen. "Wil ik dit wel weten?" stelde ik me zelf de vraag. En wat zal er veranderen in mijn levenshouding als ik dit weet? Stap ik dan nog vaker uit mijn speedboot over in mijn roeiboot? Worden hoofdzaken voor mij bijzaken en bijzaken hoofdzaken? Is er iets wat ik echt nog zou willen doen? Of wat ik zou willen nalaten aan de wereld? Een bezielde schepping? En toen besefte ik weer wat mijn dharma  is: mensen uit te nodigen om wat vaker uit de speedboot te stappen en in hun roeiboot plaats te laten nemen. Door yoga te beoefenen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Leven of geleefd worden?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken, los te maken, van hun objecten. (Patanjali, 2:54) "Ping". Er komt weer een berichtje binnen op mijn mobiele telefoon. Ik heb de neiging om te stoppen waar ik mee bezig ben en even te kijken wat het is. Misschien is het belangrijk, misschien moet ik er op reageren? En dan herinner ik me mijn dochter Rosalie. Ze had een mobiele telefoon gekregen van Sinterklaas, was direct toegevoegd aan de groepsapp van school en kreeg in een uur tijd wel 20 appjes. Die echt nergens over gingen: wat doe je, eeeeel, coool man. De volgende dag besloot ze uit de groepsapp te stappen. "Daar doe ik dus niet aan mee, mam. Ik ben de baas, niet mijn telefoon." En zo leerde ik door yoga over meer dingen de baas te worden. Mijn zintuigen bijvoorbeeld. Je loopt op straat langs een bakker en ruikt heerlijke croissantjes. Eigenlijk heb je helemaal geen trek, maar z

Wat heeft vilten nu met Yoga te maken?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken , los te maken van hun objecten . (YS 2.54) “Waar zijn de yogamatjes?” Verbaasd keek hij om zich heen. Iedere zaterdagavond komt hij samen met nog een aantal andere jongens bij mij, om het alledaagse te ontstijgen. Door yoga te beoefenen, naar binnen te keren en op zoek te gaan naar (eigen) wijsheid. Maar dit keer was de ruimte leeg en nodigde ik ze uit om lekker aan de grote tafel te komen zitten. Ik had namelijk zin om te vilten. Stilte als een natuurlijke deken Na de uitleg over de vilttechniek, en een Youtube-filmpje over hoe de merino-wol geschikt wordt gemaakt om te vilten, gingen ze enthousiast aan de slag. “Is het goed zo?”, hoorde ik regelmatig, waarna ik ze liet zien hoe je het vilt zelf kan testen, door het even in het warme water te houden. Blijft het aan 1 stuk, dan kun je verder. Zoniet, dan vereist het nog wat meer gedu

Wil je yogales geven?

Samadhi is dat wat vergezeld gaat van beredenering, bespiegeling, zaligheid en het besef van louter Zijn. (Patanjali 1-17) “Doen jullie echt twee uur per dag yoga in de tent?”, vroeg de buurjongen op de camping ongelovig. In het voorbijgaan had hij ons al eens op het hoofd zien staan en op het yogakussentje zien zitten. Het interesseerde hem, hij wilde er meer van weten. We zaten die avond gezellig bij elkaar na te genieten van de heerlijke maaltijd voor de tent. Een kopje thee in de hand en een deken over de benen. Want het werd al snel fris op deze camping op Texel. De buurman zorgde voor wat muziek en we bewonderden de zonsondergang, die een prachtige roze gloed had. “Zou je ons niet eens les kunnen geven? Ik zou dat heel graag willen”, vervolgde de buurjongen. En hij richtte zijn vraag nu op Erwin. “Wat we nu doen is ook yoga”, antwoordde Erwin. De jongen keek hem verbaasd aan. Een beleving van samadhi (een van de hogere stappen in Yoga), kun je ervaren wanneer je heerlij