Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken, los te maken, van hun objecten. (Yoga Sutra 2. 54)
“Zal ik voor jou ook wat inschenken?’ Het was er langzaam ingeslopen: een wijntje bij het eten, een biertje op het feestje en een drankje na een lange dag werken. Even ontspannen. En natuurlijk beseften we allebei dat we helemaal geen wijn nodig hadden om te ontspannen, dat kon ook prima door Yoga te beoefenen. Maar het was een gewoonte geworden, die moeilijk was af te leren. Totdat Erwin op een dag een ingeving kreeg dat het wijntje bij het eten dus eigenlijk de baas was geworden over hem. En besloot van de een op de andere dag de fles te laten staan. Het werd een experiment om 6 weken lang geen druppel alcohol te drinken.
We waren overigens niet de enige. In Engeland begint het al een traditie te worden om in de maand januari de alcohol te laten staan. Het heet daar Dry January en de resultaten leken veelbelovend. 79% van de deelnemers aan het onderzoek had geld uitgespaard in deze maand, 62% van de deelnemers sliep beter en had meer energie en 49% van de deelnemers was afgevallen. Maar dat was voor ons niet de reden om het experiment aan te gaan. Het ging er om dat we leerden de baas te worden over ons “lagere zelf”.
Een onderverdeling van het hogere zelf en het lagere zelf kun je heel eenvoudig maken aan de hand van de chakra’s. Als je vanuit je lagere zelf leeft, dan word je gedreven door je emoties, begeerten en instinct. Als je vanuit je hogere zelf leeft, dan word je gedreven door je hart, je intuitie, je ziel en je mentale vermogens. De onderverdeling kan ook gemaakt worden in leven waarbij het “ik” centraal staat en leven waarbij het “wij” centraal staat. Waarbij je heel meer aan het dienen bent voor je medemens.
“Oooh, ik heb vandaag aan een glaasje wijn gedacht”, biechtte Erwin op na een week droog te hebben gestaan. “Ja, dan krijg je straf pa”, antwoordde zoon Jerome direct met een grijns op zijn gezicht. Hij had gehoord dat Erwin bij alleen al de gedachte aan een wijntje die avond een koude douche ging nemen. Die koude douche was overigens een experiment van een maand eerder. Geinspireerd door de Iceman nam Erwin dagelijks een koude douche. Zo koud dat zijn huid na afloop helemaal rood werd en ging tintelen. Het gaf hem energie.
“Ik heb drie flessen wijn gekocht bij de groenteman”, wist Erwin mij een maand later te vertellen. En ik zet ze zo in de kast, dat we ze iedere keer zien staan als we de deur open doen. “Jij durft!”, lachte ik hem toe. Maar wat hij deed, was ook omschreven in de Yoga sutra’s: pratyahara. Een manier om je zinnen onder controle te krijgen. Ik kan me nog herinneren dat onze docent het destijds uitlegde m.b.v. een druppelende kraan. Je hoort die kraan en besluit je aandacht ergens anders op te richten, bijvoorbeeld op het nada-geluid. Zodat je die kraan niet eens meer hoort. Wat voor de kraan werkte, werkte ook voor de drie flessen wijn in de kast.
De periode van 6 weken is bijna voorbij. En gistermiddag besloot ik mijn visualisatievermogen in te zetten om te kijken of ik nog wel wijn zou lusten. Ik beeldde me in dat ik een glaasje gekoelde witte
het door mijn slokdarm naar beneden te laten lopen. Het leek wel vergif.
Reacties
Een reactie posten