Doorgaan naar hoofdcontent

Een OHM is geen tante

“A-U-M” De kinderen zongen voorzichtig mee met de mantra tijdens de yogales. “A-U-M”, klonk het voor de tweede keer. En bij de derde keer hoorde ik iemand zingen: “M-I-A-U-W”. Ik gluurde tussen mijn wimperharen door en zag een grote glimlach op haar gezicht. En ik besefte dat ze gelijk had. Waarom beginnen we iedere yogales met het zingen van de ‘A-U-M’ (OHM) en weten we eigenlijk niet eens waarom we dat doen?

Ik besloot er de volgende les een OHM-les van te maken. En vroeg man Erwin om hulp, want in de yogaboeken kon ik weinig informatie vinden over de betekenis van de OHM. En dat terwijl bijna alle yogabeoefenaars het braaf aan het begin van iedere yogales zingen. En de les er ook weer mee afsluiten. “Het is een ritueel, waarbij je je energiecentra opent en na de les ook weer sluit. Het is een aanroep, net als bij een gebed”, vertelde hij me. Maar daar namen we geen genoegen mee. De Wikipedia bleek een uitleg te hebben van het OHM-symbool, wat ik zelf niet direct kon plaatsen. Maar dat wel werd overgenomen door een groot aantal andere websites over yoga. Onze zoektocht ging verder.

“Weten jullie wat dit is?”, vroeg ik aan het begin van de les. Voor ons lag een afbeelding van het OHM-teken.  Er werd diep nagedacht. Daar hielden deze jongens wel van, van raadsels oplossen. “Ik ken dat teken van het Hindoeïsme”, wist iemand mij te vertellen. “Die tekens lijken wel op de tekens die je in de Koran vindt.”, vertelde een ander. “Ik zie er een 3 in!”, was een antwoord van de meest praktische jongeman. En ze bleken allemaal gelijk te hebben. De link met het Hindoeisme legde ik uit, maar ook met de drie letters A-U-M en de sanskriet-tekens, die misschien wel leken op het schrift in de Koran. En de 3 konden we herleiden tot de heilige drie eenheid. Maar er bleek nog meer in te ontdekken. “Als je hem omdraait, kun je er een boom in zien.” “He, kijk dat teken staat ook op mijn yogakussen!”. We waren al een stukje verder gekomen.
(bron: Wikipedia)

En terwijl we de OHM hadden gezongen met elkaar en we een aantal yogahoudingen hadden gedaan, ging de uitleg verder. ”De A is het onderste boogje (1) en dat staat voor rajas (activiteit), de U staat voor het bovenste boogje (2) aan de linkerkant en dat staat voor tamas (passiviteit). En de M is het rondje (3) er naast en staat voor sattva (harmonie, kalmte).” Gelukkig kwamen er wat voorbeelden om dit te verduidelijken. Er sprong iemand van zijn matje op en hij zei dat hij nu echt even heel hard moest rennen, hij hield het niet meer. “Kijk jongens, dat is rajas!”, vulde ik aan terwijl hij door de ruimte zijn sprintje trok. Er bleek ook iemand nogal slaperig te zijn. “Ah, we hebben hier iemand die in tamas is”. En de sattva kwam ook, toen we kalm op het matje zaten na de les en wat thee dronken.

Al luisterend naar een mantra, waarin uiteraard ook de OHM voor kwam. De kinderen lagen inmiddels ontspannen op een matje met hun ogen dicht en het leek wel of ze even in een andere wereld waren. “Het voelde alsof ik in de zee lag, of eigenlijk in de zee werd meegenomen”, vertelde iemand na afloop met een zachte stem. “Kijk dan is nu het symbool bijna compleet. Wat jij hebt ervaren is asmita samadhi, dat is het dakje (4) in het OHM-teken. “ “En dat puntje (5) er boven dan?” “Dat is wanneer je in Atman bent, maar daar zal ik de volgende les misschien iets over vertellen.” We sloten de yogales af  met het zingen van “tante”, om te ontdekken dat dit toch echt iets heel anders met ons doet dan de “A-U-M”. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Leven of geleefd worden?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken, los te maken, van hun objecten. (Patanjali, 2:54) "Ping". Er komt weer een berichtje binnen op mijn mobiele telefoon. Ik heb de neiging om te stoppen waar ik mee bezig ben en even te kijken wat het is. Misschien is het belangrijk, misschien moet ik er op reageren? En dan herinner ik me mijn dochter Rosalie. Ze had een mobiele telefoon gekregen van Sinterklaas, was direct toegevoegd aan de groepsapp van school en kreeg in een uur tijd wel 20 appjes. Die echt nergens over gingen: wat doe je, eeeeel, coool man. De volgende dag besloot ze uit de groepsapp te stappen. "Daar doe ik dus niet aan mee, mam. Ik ben de baas, niet mijn telefoon." En zo leerde ik door yoga over meer dingen de baas te worden. Mijn zintuigen bijvoorbeeld. Je loopt op straat langs een bakker en ruikt heerlijke croissantjes. Eigenlijk heb je helemaal geen trek, maar z

Wat heeft vilten nu met Yoga te maken?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken , los te maken van hun objecten . (YS 2.54) “Waar zijn de yogamatjes?” Verbaasd keek hij om zich heen. Iedere zaterdagavond komt hij samen met nog een aantal andere jongens bij mij, om het alledaagse te ontstijgen. Door yoga te beoefenen, naar binnen te keren en op zoek te gaan naar (eigen) wijsheid. Maar dit keer was de ruimte leeg en nodigde ik ze uit om lekker aan de grote tafel te komen zitten. Ik had namelijk zin om te vilten. Stilte als een natuurlijke deken Na de uitleg over de vilttechniek, en een Youtube-filmpje over hoe de merino-wol geschikt wordt gemaakt om te vilten, gingen ze enthousiast aan de slag. “Is het goed zo?”, hoorde ik regelmatig, waarna ik ze liet zien hoe je het vilt zelf kan testen, door het even in het warme water te houden. Blijft het aan 1 stuk, dan kun je verder. Zoniet, dan vereist het nog wat meer gedu

Wil je yogales geven?

Samadhi is dat wat vergezeld gaat van beredenering, bespiegeling, zaligheid en het besef van louter Zijn. (Patanjali 1-17) “Doen jullie echt twee uur per dag yoga in de tent?”, vroeg de buurjongen op de camping ongelovig. In het voorbijgaan had hij ons al eens op het hoofd zien staan en op het yogakussentje zien zitten. Het interesseerde hem, hij wilde er meer van weten. We zaten die avond gezellig bij elkaar na te genieten van de heerlijke maaltijd voor de tent. Een kopje thee in de hand en een deken over de benen. Want het werd al snel fris op deze camping op Texel. De buurman zorgde voor wat muziek en we bewonderden de zonsondergang, die een prachtige roze gloed had. “Zou je ons niet eens les kunnen geven? Ik zou dat heel graag willen”, vervolgde de buurjongen. En hij richtte zijn vraag nu op Erwin. “Wat we nu doen is ook yoga”, antwoordde Erwin. De jongen keek hem verbaasd aan. Een beleving van samadhi (een van de hogere stappen in Yoga), kun je ervaren wanneer je heerlij