Doorgaan naar hoofdcontent

In de wolken

Samadhi is dat wat vergezeld gaat van beredenering, bespiegeling, zaligheid en het besef van louter zijn. (Patanjali 1:17)

"Heeft het gesmaakt?", vraagt de ober die even bij ons tafeltje langs komt. Eigenlijk hoeft hij het niet te vragen. Als hij ons observeert, ziet hij dat we helemaal in de wolken zijn. Er wordt niet meer gesproken, we genieten van de oesters in knoflooksaus, de coquilles in zwarte bonensaus en de ossenhaas met truffelsaus. Een keer per jaar verwennen we onszelf met een bezoek aan ons favoriete Chinese restaurant en toch kennen ze ons daar en worden we met alle egards ontvangen. Wij zijn dat gezin dat altijd in de wolken raakt.

En dat heeft alles te maken met bewustzijn. Waar is mijn bewustzijn nu? Hoe kan het dat ik soms vrolijk en blij ben maar een ander moment juist bang en verdrietig of boos. Hoe kan het dat het lijkt alsof ik soms vast zit in een rol of situatie? Dit heeft allemaal te maken met de toestand van ons eigen energiesysteem. Doordat lagere energiecentra gesloten zijn blijft de energie en daarmee ons bewustzijn daar hangen. We ervaren dat als een toestand van vastzitten in een beleving. Er zijn al heel wat psychologen die dat onderzocht hebben en spreken van meerdere persoonlijkheden die in ons zitten. Iedereen heeft hier wel eens een ervaring van. De ene keer ben je een vrij en blij kind de andere keer juist de onderzoekende wetenschapper of juist meer de strakke projectleider. Die beleving kan op dat moment ook juist te maken hebben met iets van boosheid. Op den duur is die emotie zelfs waar te nemen in iemands fysiek lichaam en bewegingen. Verkrampingen gaan bijvoorbeeld vaak in onze schouders en bovenrug vastzitten en emoties in de buik. Zo is al bij heel wat mensen het emotie buikje te zien. 

Nu begint het interessant te worden. Want door Yoga heb je geen Chinees restaurant meer nodig om in extase te komen. Uit de Yoga is af te leiden dat door de energieblokkades weg te halen en het lichaam te voorzien van voldoende energie we ons bewustzijn dus gecontroleerd omhoog kunnen brengen. Transcenderen naar subtielere niveaus. Samadhi is hierbij de hoogste vorm. Vervolgens blijkt dat wanneer we in samadhi zijn we ook weer langzaam de energieblokkades in lagere delen van ons wezen laten eroderen. Dat gaat vanzelf en is subtiel waarneembaar doordat die lagere gevoelens gewoon langzaam verminderen. Het slijt als het ware versneld weg. Door heel regelmatig de yogatechnieken toe te passen ontstaat dus langzaam het weggaan van deze blokkades.

De grote uitdaging is dus om regelmatig in de toestanden van samadhi te komen en blijven totdat je volledig vanuit samadhi kan leven. Dus onder alle omstandigheden balancerend leven vanuit het gevoel van liefde, extase, louter zijn of vanuit de toeschouwer in ons.  Op dat moment is ons bewustzijn volledig vrij zonder verstorende gedachten. Alsof we een veder licht blaadje zijn die dwarrelt en danst op de wind. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

De perfecte asana

De lichaamshouding moet vast en evenwichtig en gemakkelijk zijn (Patanjali 2:46). Door ontspannenheid van de inspanning en door meditatie op het "eindeloze" gaat men de lichaamshouding beheersen (Patanjali 2:47) De zweetdruppels stonden op zijn voorhoofd, een grimmig vertrokken gezicht. Hij deed een poging om de ustrasana te doen tijdens de yogales, een achteroverbuiging die hem niet gemakkelijk af ging. "Jezus", riep hij uit en de stilte was verbroken. Er werd wat gegiecheld en er was een andere jongen die met een afkeurende stem zich nog eens afvroeg: wat zeg jij nou? Ik liet het even gebeuren en kwam toen tot het besef dat deze jongeman in de yogales het had begrepen. Onbewust weliswaar. "Ik hoorde zojuist in mijn linkeroor iemand om hulp vragen aan Jezus", begon ik mijn uitleg. "En dat is nu precies wat je leert van de oefeningen in de yoga die je lastig vindt. Je kunt het op wilskracht proberen, maar als je je over geeft, ontspant en het...

Begin niet aan Yoga. Stop er ook niet mee.

Het doel van de vereniging van Purusha en Prakrti is dat Purusha het besef zal verkrijgen omtrent zijn ware aard en ook de ontplooiing van de krachten, inherent in hem en Prakrti. (Patanjali, 2-23) “Hallo, goedenavond, is hier de yogaschool?” Voor me staat een vriendelijke man in trainingspak. Zijn fiets staat geparkeerd voor het huis en het lampje brandt nog. Verbaasd kijk  ik hem aan. “Ja, eh nee”, stamel ik en ik nodig hem uit om even binnen te komen. Op de bank vertelt hij zijn verhaal. Over zijn zoektocht in het leven en zijn behoefte om weer yoga op te pakken. We schenken hem een kopje Yogi thee in en Erwin neemt de tijd om hem het een en ander uit te leggen over Raja Yoga. Geinteresseerd luistert hij toe. “Wanneer kan ik beginnen?”, vraagt hij na afloop. “Laat het eerst maar rustig bezinken, lees de website goed door. En als je volgende week de klik nog voelt, ben je van harte welkom.” Terwijl hij wegfietst, kijk ik hem na. Zal hij terugkomen? “Bel me effe terug…”...

Pijn als leermeester

Het gebrek aan werkelijkheidsbesef, het gevoel van “ik-ben-heid”of egoisme, het gevoel van aangetrokken te worden tot en afgestoten te worden van de objecten en het krachtige verlangen te leven (in een lichaam) zijn de grote bezoekingen of oorzaken van alle ellende in het leven. (Patanjali 2-3) “Nou, dat was mijn eerste en tegelijkertijd laatste yogales”, verzuchtte de buurvrouw. Ze had behoefte aan ontspanning, kon ‘s avonds moeilijk in slaap vallen en voelde veel pijntjes in haar lijf. “Joh, ga een keertje mee naar mijn yogales. Misschien is het iets voor jou…”, had haar vriendin gesuggereerd. En ze besloot op de uitnodiging in te gaan, waarom niet? De yogales vond plaats in de sportschool in de buurt en de yogajuf had haar opgedragen gewoon lekker mee te doen. Ze kwam echter niet verder dan de sukhasana (kleermakerszit), omdat de andere houdingen te moeilijk leken. De volgende dag kon ze bijna niet meer lopen en werd ze door de huisarts direct doorverwezen naar de fysiotherapeu...