Doorgaan naar hoofdcontent

Laat alsjeblieft wat van je horen

Het reservoir van Karma's welke geworteld zijn in Klesha's brengt allerlei ervaringen in dit leven en in volgende levens. (Patanjali 2-12)


"Laat alsjeblieft wat van je horen." Ik wachtte en wachtte in stilte op mijn yogakussentje, maar hoorde niets. Die dag was mijn vader overleden. Op zijn eigen verzoek. "Ik heb genoeg geleden. Ik wil jullie niet achterlaten, maar het is genoeg geweest. Ik laat mijn lichaam achter, ik ben genoeg gepest." Hij kreeg een dosis morfine en ging vredig slapen. Die avond werden we gebeld met de mededeling dat hij was overleden. Wij wisten het al. De yogabeoefening die avond was heel speciaal. We voelden een verbinding met iets dat veel hoger en groter was. Maar een antwoord op mijn verzoek om nog even in contact te komen, kreeg ik niet.

Mijn vader is zijn leven lang bang geweest voor de dood. Als er iemand in zijn buurt kwam te overlijden, was hij maanden van slag. Toen zijn kat in zijn armen overleed, at hij weken niet en voelde hij zich nog een half jaar depressief. Er over praten kon hij niet, hij vermeed het onderwerp en werd boos als anderen het er over hadden. De angst voor het overgaan naar de andere kant, de andere wereld, maakte op het laatst plaats voor boosheid. De shakti van de wilsenergie richtte zich op het ontsnappen uit de benarde en uitzichtloze situatie.

Juist in dit soort situaties ervaar je de waarde en de kracht van yoga. Want wat kon ik hiervan leren? Pas als ik dit besef, kan ik het heilige in de klesas zien en mijn karma verbranden. Zo besefte ik de tijdelijkheid en eindigheid van het grofstoffelijke. Dat zorgde voor relativering. Alles waar je aan gehecht bent, kun je toch niet meenemen. Ik realiseerde ook wat het doel is van leven: karma verbranden. En dat doe je door al je klesas (gebeurtenissen die je raken) te verwelkomen.

En dat waren er heel wat de afgelopen tijd. De studenten die niet vooruit te branden zijn tijdens mijn lessen, de buurvrouw die haar verantwoordelijkheid niet neemt voor de schade die haar zoon heeft aangericht, het conflict over de nieuwe bank die er na een week al bejaard uit ziet. Kan ik dan ook in staat zijn om in dezelfde gemoedstoestand als op mijn yogamatje te reageren? Vol liefde en zachtheid, kalmte en innerlijke kracht?

Ik was diep gevallen door het overlijden en besefte dat er nog wel wat te doen was. Het voelde alsof een deel van het fundament was weggeslagen. Terug naar de yoga, want zo had onze leraar geleerd, als je valt ga je op je yogakussentje zitten en ga je de acht stappen na om te repareren. Ik besefte na een paar weken hoe ik de draad weer op kon pakken. Met de juiste intentie, gedisciplineerde beoefening, volharding, maar ook spelend, bezield en vol liefde  en zachtheid voor mezelf en anderen.

"Hoorde jij gisteravond ook die muziek?" Vroeg ik aan Angela. Terwijl ik na de yogabeoefening onder de douche stond, hoorde ik heel helder vrolijke, klassieke muziek. Overal. Maar ik was de enige die het hoorde. Mijn vader was gek op klassieke muziek. En heeft toch nog iets van zich laten horen."

Reacties

Populaire posts van deze blog

Leven of geleefd worden?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken, los te maken, van hun objecten. (Patanjali, 2:54) "Ping". Er komt weer een berichtje binnen op mijn mobiele telefoon. Ik heb de neiging om te stoppen waar ik mee bezig ben en even te kijken wat het is. Misschien is het belangrijk, misschien moet ik er op reageren? En dan herinner ik me mijn dochter Rosalie. Ze had een mobiele telefoon gekregen van Sinterklaas, was direct toegevoegd aan de groepsapp van school en kreeg in een uur tijd wel 20 appjes. Die echt nergens over gingen: wat doe je, eeeeel, coool man. De volgende dag besloot ze uit de groepsapp te stappen. "Daar doe ik dus niet aan mee, mam. Ik ben de baas, niet mijn telefoon." En zo leerde ik door yoga over meer dingen de baas te worden. Mijn zintuigen bijvoorbeeld. Je loopt op straat langs een bakker en ruikt heerlijke croissantjes. Eigenlijk heb je helemaal geen trek, maar z

Wat heeft vilten nu met Yoga te maken?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken , los te maken van hun objecten . (YS 2.54) “Waar zijn de yogamatjes?” Verbaasd keek hij om zich heen. Iedere zaterdagavond komt hij samen met nog een aantal andere jongens bij mij, om het alledaagse te ontstijgen. Door yoga te beoefenen, naar binnen te keren en op zoek te gaan naar (eigen) wijsheid. Maar dit keer was de ruimte leeg en nodigde ik ze uit om lekker aan de grote tafel te komen zitten. Ik had namelijk zin om te vilten. Stilte als een natuurlijke deken Na de uitleg over de vilttechniek, en een Youtube-filmpje over hoe de merino-wol geschikt wordt gemaakt om te vilten, gingen ze enthousiast aan de slag. “Is het goed zo?”, hoorde ik regelmatig, waarna ik ze liet zien hoe je het vilt zelf kan testen, door het even in het warme water te houden. Blijft het aan 1 stuk, dan kun je verder. Zoniet, dan vereist het nog wat meer gedu

Wil je yogales geven?

Samadhi is dat wat vergezeld gaat van beredenering, bespiegeling, zaligheid en het besef van louter Zijn. (Patanjali 1-17) “Doen jullie echt twee uur per dag yoga in de tent?”, vroeg de buurjongen op de camping ongelovig. In het voorbijgaan had hij ons al eens op het hoofd zien staan en op het yogakussentje zien zitten. Het interesseerde hem, hij wilde er meer van weten. We zaten die avond gezellig bij elkaar na te genieten van de heerlijke maaltijd voor de tent. Een kopje thee in de hand en een deken over de benen. Want het werd al snel fris op deze camping op Texel. De buurman zorgde voor wat muziek en we bewonderden de zonsondergang, die een prachtige roze gloed had. “Zou je ons niet eens les kunnen geven? Ik zou dat heel graag willen”, vervolgde de buurjongen. En hij richtte zijn vraag nu op Erwin. “Wat we nu doen is ook yoga”, antwoordde Erwin. De jongen keek hem verbaasd aan. Een beleving van samadhi (een van de hogere stappen in Yoga), kun je ervaren wanneer je heerlij