Het gebrek aan werkelijkheidsbesef, het gevoel van "ik-ben-heid"of egoisme, het gevoel van aangetrokken te worden tot en afgestoten te worden van de objecten en het krachtige verlangen te leven (in een lichaam) zijn de grote bezoekingen of oorzaken van alle ellende in het leven. (Patanjali 2-3)
“Ga even rustig zitten,” zei man Erwin toen ik met de hond binnen kwam lopen. Hij zat op de bank en ik zag aan hem dat er iets aan de hand was. “Dit geloof je niet”, vervolgde hij met zachte stem, waarbij hij tuurde in het scherm van de computer. Ik keek met hem mee en kon mijn ogen niet geloven: hij zou een enorme hoeveelheid geld krijgen. “Dit kan niet waar zijn, hier klopt iets niet, er zit vast een addertje onder het gras”. En ik vertelde hem over de vreemde verzoeken die ik regelmatig per e-mail kreeg. Ik hoefde maar te klikken op de link en het geld zou naar me toestromen. Er werd regelmatig voor gewaarschuwd. Maar dit bleek te kloppen, tot in de kleinste details.
“Geld maakt niet gelukkig”, wist dochter Rosalie ons bij thuiskomst uit school te vertellen. Ze was niet echt onder de indruk van de boodschap dat we binnenkort misschien wel miljonair zouden zijn. Nee, ze hoefde geen eigen paard of boerderij om op te wonen. Ook wij hadden al snel besloten om het geld – als we het zouden aanvaarden – niet in te zetten voor persoonlijke gewin, maar voor onze grote droom: een spiritueel centrum. Een plek waar iedereen bij elkaar kan komen om zich naar binnen te keren. En nu bleek daar dus een weldoener te zijn, die ons hiervoor het benodigde geld zou schenken. En zelfs nog meer dan dat. We besloten dat we gewoon verder zouden leven, zoals we dat altijd hadden gedaan, in soberheid.
Naar mate de dag vorderde, begon er een gevoel van zorg en ongerustheid de overhand te nemen. Was dit niet een klesa die we op ons dak kregen? Was het wel zuiver? Hoe kwam onze gulle gever aan zoveel geld? En kon het misschien zo zijn, dat we meer dan alleen het geld zouden krijgen? Maar ook veel ellende. Na een stevige discussie, besloten we er een nachtje over te slapen. Het werd een rustige nacht, weliswaar zonder spannende dromen. En toen ik ’s morgens wakker werd, besefte ik dat ik waarschijnlijk veel minder lekker had geslapen met al dat geld op de bank. Dat schept ook een enorme verantwoordelijkheid, besefte ik terdege.
Onze yogameester had ons regelmatig verteld over de “rijke oom”, die je alles geeft wat je echt nodig hebt. Je hoeft je maar tot hem te wenden. Het ging dan meestal niet om geld, maar bijvoorbeeld om energie of vergeving, of liefde en gezondheid voor jezelf en je medemens. Hij zelf had ook jaren geleden een weldoener op zijn pad gekregen, die hem een prachtige ruimte voor een yogaschool had geschonken. Precies zoals hij dat in zijn dromen al voor zich had gezien. Zelfs de kleur van de vloerbedekking kwam overeen. Zou ons dat nu ook overkomen? Het leek wel witte magie.
Ook Erwin besloot een rondje met de hond te lopen en zijn vraag uit te zetten: “Ga ik dit geld aanvaarden of niet?” En terwijl hij helemaal alleen in het natuurgebied liep, kreeg hij al snel het antwoord. In een flits gleed hij onderuit en lag hij op de grond. Een beter signaal had hij niet kunnen krijgen. En bij thuiskomst besloot hij direct actie te ondernemen en het geld niet te aanvaarden. We kwamen tot de conclusie dat we voor het waarmaken van onze droom helemaal geen geld nodig hebben, maar vooral vertrouwen, doorzettingsvermogen en energie.
Reacties
Een reactie posten