Doorgaan naar hoofdcontent

Geld maakt niet gelukkig

Het gebrek aan werkelijkheidsbesef, het gevoel van "ik-ben-heid"of egoisme, het gevoel van aangetrokken te worden tot en afgestoten te worden van de objecten en het krachtige verlangen te leven (in een lichaam) zijn de grote bezoekingen of oorzaken van alle ellende in het leven. (Patanjali 2-3)

“Ga even rustig zitten,” zei man Erwin toen ik met de hond binnen kwam lopen. Hij zat op de bank en ik zag aan hem dat er iets aan de hand was. “Dit geloof je niet”, vervolgde hij met zachte stem, waarbij hij tuurde in het scherm van de computer. Ik keek met hem mee en kon mijn ogen niet geloven: hij zou een enorme hoeveelheid geld krijgen. “Dit kan niet waar zijn, hier klopt iets niet, er zit vast een addertje onder het gras”.  En ik vertelde hem over de vreemde verzoeken die ik regelmatig per e-mail kreeg. Ik hoefde maar te klikken op de link en het geld zou naar me toestromen. Er werd regelmatig voor gewaarschuwd. Maar dit bleek te kloppen, tot in de kleinste details.

“Geld maakt niet gelukkig”, wist dochter Rosalie ons bij thuiskomst uit school te vertellen. Ze was niet echt onder de indruk van de boodschap dat we binnenkort misschien wel miljonair zouden zijn. Nee, ze hoefde geen eigen paard of boerderij om op te wonen. Ook wij hadden al snel besloten om het geld – als we het zouden aanvaarden – niet in te zetten voor persoonlijke gewin, maar voor onze grote droom: een spiritueel centrum. Een plek waar iedereen bij elkaar kan komen om zich naar binnen te keren. En nu bleek daar dus een weldoener te zijn, die ons hiervoor het benodigde geld zou schenken. En zelfs nog meer dan dat. We besloten dat we gewoon verder zouden leven, zoals we dat altijd hadden gedaan, in soberheid.

Naar mate de dag vorderde, begon er een gevoel van zorg en ongerustheid de overhand te nemen. Was dit niet een klesa die we op ons dak kregen? Was het wel zuiver? Hoe kwam onze gulle gever aan zoveel geld? En kon het misschien zo zijn, dat we meer dan alleen het geld zouden krijgen? Maar ook veel ellende. Na een stevige discussie, besloten we  er een nachtje over te slapen. Het werd een rustige nacht, weliswaar zonder spannende dromen. En toen ik ’s morgens wakker werd, besefte ik dat ik waarschijnlijk veel minder lekker had geslapen met al dat geld op de bank. Dat schept ook een enorme verantwoordelijkheid, besefte ik terdege.

Onze yogameester had ons regelmatig verteld over de “rijke oom”, die je alles geeft wat je echt nodig hebt. Je hoeft je maar tot hem te wenden. Het ging dan meestal niet om geld, maar bijvoorbeeld om energie of vergeving, of liefde en gezondheid voor jezelf en je medemens. Hij zelf had ook jaren geleden een weldoener op zijn pad gekregen, die hem een prachtige ruimte voor een yogaschool had geschonken. Precies zoals hij dat in zijn dromen al voor zich had gezien. Zelfs de kleur van de vloerbedekking kwam overeen.  Zou ons dat nu ook overkomen? Het leek wel witte magie.

Ook Erwin besloot een rondje met de hond te lopen en zijn vraag uit te zetten: “Ga ik dit geld aanvaarden of niet?” En terwijl hij helemaal alleen in het natuurgebied liep, kreeg hij al snel het antwoord. In een flits gleed hij onderuit en lag hij op de grond. Een beter signaal had hij niet kunnen krijgen. En bij thuiskomst besloot hij direct actie te ondernemen en het geld niet te aanvaarden. We kwamen tot de conclusie dat we voor het waarmaken van onze droom helemaal geen geld nodig hebben, maar vooral vertrouwen, doorzettingsvermogen en energie.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Leven of geleefd worden?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken, los te maken, van hun objecten. (Patanjali, 2:54) "Ping". Er komt weer een berichtje binnen op mijn mobiele telefoon. Ik heb de neiging om te stoppen waar ik mee bezig ben en even te kijken wat het is. Misschien is het belangrijk, misschien moet ik er op reageren? En dan herinner ik me mijn dochter Rosalie. Ze had een mobiele telefoon gekregen van Sinterklaas, was direct toegevoegd aan de groepsapp van school en kreeg in een uur tijd wel 20 appjes. Die echt nergens over gingen: wat doe je, eeeeel, coool man. De volgende dag besloot ze uit de groepsapp te stappen. "Daar doe ik dus niet aan mee, mam. Ik ben de baas, niet mijn telefoon." En zo leerde ik door yoga over meer dingen de baas te worden. Mijn zintuigen bijvoorbeeld. Je loopt op straat langs een bakker en ruikt heerlijke croissantjes. Eigenlijk heb je helemaal geen trek, maar z

Wat heeft vilten nu met Yoga te maken?

Pratyahara of abstractie is, als het ware, de nabootsing door de zintuigen van het denkvermogen door zich terug te trekken , los te maken van hun objecten . (YS 2.54) “Waar zijn de yogamatjes?” Verbaasd keek hij om zich heen. Iedere zaterdagavond komt hij samen met nog een aantal andere jongens bij mij, om het alledaagse te ontstijgen. Door yoga te beoefenen, naar binnen te keren en op zoek te gaan naar (eigen) wijsheid. Maar dit keer was de ruimte leeg en nodigde ik ze uit om lekker aan de grote tafel te komen zitten. Ik had namelijk zin om te vilten. Stilte als een natuurlijke deken Na de uitleg over de vilttechniek, en een Youtube-filmpje over hoe de merino-wol geschikt wordt gemaakt om te vilten, gingen ze enthousiast aan de slag. “Is het goed zo?”, hoorde ik regelmatig, waarna ik ze liet zien hoe je het vilt zelf kan testen, door het even in het warme water te houden. Blijft het aan 1 stuk, dan kun je verder. Zoniet, dan vereist het nog wat meer gedu

Wil je yogales geven?

Samadhi is dat wat vergezeld gaat van beredenering, bespiegeling, zaligheid en het besef van louter Zijn. (Patanjali 1-17) “Doen jullie echt twee uur per dag yoga in de tent?”, vroeg de buurjongen op de camping ongelovig. In het voorbijgaan had hij ons al eens op het hoofd zien staan en op het yogakussentje zien zitten. Het interesseerde hem, hij wilde er meer van weten. We zaten die avond gezellig bij elkaar na te genieten van de heerlijke maaltijd voor de tent. Een kopje thee in de hand en een deken over de benen. Want het werd al snel fris op deze camping op Texel. De buurman zorgde voor wat muziek en we bewonderden de zonsondergang, die een prachtige roze gloed had. “Zou je ons niet eens les kunnen geven? Ik zou dat heel graag willen”, vervolgde de buurjongen. En hij richtte zijn vraag nu op Erwin. “Wat we nu doen is ook yoga”, antwoordde Erwin. De jongen keek hem verbaasd aan. Een beleving van samadhi (een van de hogere stappen in Yoga), kun je ervaren wanneer je heerlij